Hoi! mei 23, 2008

Hallo geliefden!

Eindelijk vereer ik deze weblog weer eens even met een bezoekje. Een welgemeend excuus voor de trouwe bezoeker die nog regelmatig even kijkt of ik al weer iets nieuws gepost heb. Ik voel me bijna schuldig!
Ik ben de afgelopen weken erg druk geweest. Ik ga 3 dagen in de week naar school, loop daarnaast nog stage, ik volg een extra keuzevak 1 avond in de week, ik zit in de introcommissie voor volgend jaar, ik werk 1 ochtend in de week, eens in de 3 weken vlieg ik naar Drachten voor therapie en daarbij komen nog allemaal verjaardagen, feestjes en andere leuke uitjes Zo ben ik afgelopen weken naar o.a Opwekking, Soul Survivor en het Bevrijdingsfestival in Wageningen geweest. Ik heb Koninginnedag gevierd, ik ben naar een concert van Don Moen geweest, mijn moeder was nog even te logeren, ik heb zelf nog gelogeerd in Apeldoorn bij een vriend van me en zo vloog de tijd voorbij. Ondertussen heb ik ook een grote schoolachterstand weggewerkt, er liggen nu nog maar 2 opdrachtjes die ik in moet halen dus dat valt mee. Als ik nu zo even alles op een rijtje zet, besef ik me dat ik op zich niet stil heb gezeten afgelopen tijd.

Ook heb ik net een themaweek over het onderwerp Man/Vrouw gevolgd. Was erg interessant. Hoewel ik toch stiekem het liefst aan de kant van de docent sta en anderen wil leiden tot heelheid op dit gebied, is het ook goed om zo nu en dan zelf weer stil te worden gezet bij allerlei dingen. Mijn pastorale hart werd wel onwijs aangewakkerd afgelopen dagen… Het is zo’n fantastisch onderwerp om anderen over te vertellen, om mensen tot genezing te zien komen en bij God heling te vinden voor de gebrokenheid die we oplopen in dit leven.

Voor nu is dit even genoeg. Ik heb de tijd eigenlijk niet om logs te schrijven of artikels: jammer! Maar goed, nog een paar weekjes en dan heb ik lekker vakantie! Heerlijk!

Yours in Him,
Wiets

Mooie wijsheid mei 7, 2008

We are the captains of our soul.
Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness, that frightens us.

We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous?
Actually, who are you not to be?
You are a child of God. Your playing small doesn’t serve the world.
There is nothing enlightening about shrinking so that other people
won’t feel insecure around you. We are born to make manifest the
glory of God that is within us.

It’s not just in some of us, it’s in everyone.
And as we let our light shine,
we unconsciously give other people permission to do the same.